Sunday, January 17, 2016

Tata Steel 2016 - Caruana vs Eljanov

Thursday, January 14, 2016

How to Attack the Castled King: Karjakin vs Malinin 2002

Sunday, January 10, 2016

The Killer French with GM Williams - Beating the Advance Variation (Ging...

Wednesday, January 06, 2016

Ψαροκόκαλο...: Μη βολευτούμε σε χνουδάτες παντόφλες...

Ψαροκόκαλο...: Μη βολευτούμε σε χνουδάτες παντόφλες...: Το διάβασα στο facebook profile της Κατερίνας Μαλακατέ ( "Διαβάζοντας" και "Κανείς δεν θέλει να πεθάνει" μεταξύ άλλ...

Tuesday, February 11, 2014

Sunday, July 28, 2013




Φυσάει
κι ονειρεύομαι
πως μπαίνω στο καράβι
μέσα στη μεσημεριάτικη κίνηση του λιμανιού
κόρνες, λιμενεργάτες, λιμενικοί, αυτοκίνητα, βαλίτσες, ο ήχος απ'τις μανούβρες του καραβιού, η μυρουδιά απ'το καυσαέριο, φωνές πάρτο λίγο δεξιά ώπα ώπα έφυγες
Κι ύστερα ν'αστράφτει ο ήλιος πάνω στο αιγαίο
και να φυσάει
θάρθω να σε βρω να το θυμάσαι




Thursday, January 10, 2013



Ο Συγγραφέας συνομιλεί με τα παιδιά.


Ο αγαπημένος συγγραφέας Αντώνης Παπαθεοδούλου,μας κάνει ποδαρικό για το 2013, και συνομιλεί μαζί σας με την ιστορία του,"Τί κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια",ενώ περιμένει τα ερωτήματά σας.
"Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια",
εικονογράφηση Γρηγόρης Μουμούρης

Τί κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;

Ο σκύλος! Που βαρέθηκε τα ίδια και τα ίδια,
τα γαβ τα γουβ και τα σκυλοπαιχνίδια
είπε στον εαυτό του: «Τη σκυλίσια τη ζωή παράτα»
και πήρε την απόφαση να γίνει λίγο γάτα...
Έμαθε άπταιστα να νιαουρίζει,
όταν τον χαϊδεύουνε να γατογουργουρίζει,
το μουστάκι του να μην ξυρίζει,
και τα ψάρια από το κόκαλο να ξεχωρίζει.
Ολημερίς στο σπίτι γρατζουνά τους καναπέδες
κι αναποδογυρίζει τους σκουπιδοτενεκέδες.
Μα οι γάτοι ακόμη τον φοβούνται και δεν έχει κάνει φίλους
και να ξαναγυρίσει σκέφτεται στους σκύλους.

Τί κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;

Ένα τσουβάλι με παλιά παιχνίδια!
που κάποιος ξεφορτώθηκε όπως όπως
(μπορεί κι ο Άη Βασίλης ο αληθινός, αυτοπροσώπως).
Eίναι ένας νάνος πήλινος με αυτάκια,
πέντε κουτσουρεμένα στρατιωτάκια,
ένα λούτρινο σκυλάκι Δαλματίας,
ένα μπαλάκι και ρακέτες παραλίας,
μια κούκλα μπιμπιμπό σωστή κυρία
και τέλος, ένας γάτος πλαστικός με μπαταρία,
που έχει μείνει πατημένο το κουμπί του
κι έχει ξυπνήσει όλη τη γειτονιά με τη φωνή του.

Τί κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;

Ένας μικρός που του αρέσει η μουσική
όχι βαριά παραδοσιακή,
ούτε μοντέρνα, φασαρία κανονική
ούτε και τζαζ ή μπλουζ ή ροκ ή κλασική,
ξέρετε τι του αρέσει; Η γατική!
Ακούει μια συμφωνία γατική
σε Νιάου Ματζόρε για γατοβιολί και ούτι
μετά μια γάτων χορωδία λαϊκή
κι έπειτα γατοροκ με ηλεκτρικό κονσερβοκούτι
Όταν νυστάξει βάζει ένα νιαου-νούρισμα αργό
από σολίστα που στο πιάνο είναι γάτα,
το "Μιάου Ωραία Πεταλούδα" που είναι παιδικό
ή απλώς μια ήρεμη γατοσονάτα...
Βαρεθήκατε ν’ ακούτε όλο τα ίδια;
Κάντε ό,τι κι ο μικρός στα κεραμίδια:
Φορέστε ακουστικά στ' αυτιά, κλείστε τα μάτια
και τα ωραιότερα απολαύστε, γατικά κομμάτια!


Τί κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;

Μα τί άλλο από εξωγήινοι!
Που ήρθαν απ' το γαλαξία 731Μ
στη γη μας κάτω...
και πριν απ' όλους, συναντήσαν ένα γάτο.
Τα νιάου και τα νιάρ ηχογραφήσαν
(ότι είναι η γλώσσα όλων μας νομίσαν).
-Ετσι μιλούν οι γήινοι, είπε ο ένας.
-Να μάθουμε κι εμείς να μας καταλαβαίνει ο καθένας,
είπε ο άλλος,
που ήταν πιο πράσινος και πιο μεγάλος.
Σε στέγες, καμινάδες και ταράτσες,
με τις στολές τους τις αστείες τριγυρίζουν
κι όποτε βλέπουν άνθρωπο νομίζουν,
ότι τη γλώσσα του μιλούν, και νιαουρίζουν!

Τί κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;

Για ακούστε λίγο πιο καλά! Μήπως δεν ήταν νιάου;
μήπως έμοιαζε πιο πολύ με κουκουβάου;
μήπως αντί για το γατί της διπλανής σας,
μια κουκουβάγια έχει αράξει στη σκεπή σας;
Δεν αναρωτηθήκατε ποτέ,
γιατί ετούτο το πουλί είναι στις γνώσεις άσσος;
Γιατί είναι το πιο σοφό, το πιο έξυπνο στο δάσος;
Είναι γιατί όταν εμείς κοιμόμαστε βαθιά
αυτές που δε νυστάζουν,
μπαίνουν μες στις βιβλιοθήκες μας κρυφά
και όλα τα βιβλία μας διαβάζουν.
Έτσι την ώρα που με ένα παραμύθι προσπαθεί,
η μαμά να μας κοιμήσει
μια κουκουβάγια περιμένει στη σκεπή
...να μπει να μελετήσει.

Τί κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;

Σσσσς, μη φωνάζετε...
Είναι ένας τίγρης, απ' το τσίρκο το 'χει σκάσει.
Ο Αρλεκίνος την πόρτα του άνοιξε το βράδυ
κι αφού περιπλανήθηκε μες στο σκοτάδι
στην καμινάδα κρύφτηκε, τη νύχτα να περάσει...
Κι οι δαμαστές του, μάταια χτενίζουνε κάθε σοκάκι
με τεντωμένα αυτιά και προσοχή
του τίγρη για να ακούσουν τη φωνή
που για να τους μπερδέψει νιαουρίζει σα γατάκι
Και νιαουρίζει ωραία από γάτα δεν τον ξεχωρίζεις
εκτός αν είσαι γατολόγος και γνωρίζεις.
Άλλωστε όπως του 'πε και του τσίρκου ο Αρλεκίνος
ένα άγριο αιλουροειδές είναι κι εκείνος.
Σήμερα μόνο, μην τον βρουν...
κι αύριο, τρόπο θα βρει στη ζούγκλα να γυρίσει
γι' αυτό προς το παρόν, ας νιαουρίσει.

Τί κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;

Είναι ένα καναρίνι που φοβάται να πετάξει
κι ένα χρυσόψαρο που τρέμει μην του σπάσουνε τη γυάλα.
Μα που φοβούνται και τα δυό τις γάτες
πριν απ’ όλα τ’ άλλα.
Των γατιών τη γλώσσα έμαθαν, αλήθεια,
σκέφτηκαν πως άμα γάτοι τους τσακώσουν
ίσως σαν τη Χαλιμά να τη γλυτώσουν
ωραία λέγοντάς τους παραμύθια...
Να που μια γάτα ανεβαίνει όμως...
«μιάου φορά κι έναν καιρό», αρχίζουν.
κι ίσως -αν δεν τους έχει κάνει μια χαψιά-
ακόμη συνεχίζουν...

Μα τί άλλο κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;

Μη βιαστείς!
Ακόμη και στις πιο απλές κι αστείες ερωτήσεις
λίγο αν σκεφτείς, θα βρεις χιλιάδες απαντήσεις.
Αυτοί που απαντάνε με τη μία,
είναι αυτοί που ξέρουν μόνο... μία!
Αντώνης Παπαθεοδούλου

από: http://filanagnosiaprogram.blogspot.gr/p/blog-page_30.html#

Friday, September 28, 2012

no idea


Tuesday, July 03, 2012

Η Ελλάδα που αγαπάμε

Η Ελλάδα που αγαπάμε
έχει και δυό δικές μου φωτογραφίες μέσα. Μόνο που έχει λάθος την τοποθεσία. Η φωτό είναι από τη Σάρτη, Χαλκιδική, κι όχι καραμπουρνάκι.

Wednesday, June 27, 2012

Μάρτυρας δολοφονίας


                                                      
Μέσα στη μέση της μέρας. Μια στιγμή. Ακίνητη στο χρόνο.
Αποτυπωμένη σε ένα παράλληλο σύμπαν. Για πάντα.
Μεγιστοποιημένη.
Το εκτελεστικό απόσπασμα παραταγμένο. Ο κόσμος από κάτω.  
 Λάμψη. Επαναλαμβανόμενη. Πυρ κατά βούλησιν.
 Κοινή ταυτόχρονη αντίδραση του πλήθους. Κράτημα ανάσας. Στο στομάχι. Οι σφαίρες έχουν του καθενός το όνομα γραμμένο πάνω τους. 
Τιιιιιιιιιιι?
Ησυχία!  Η εντολή.
Ακίνητοι ..η  στιγμή, οι άνθρωποι.  
Όπως μετά από ένα βομβαρδισμό. Υπάρχει μια στιγμή αβάσταχτης σιωπής. Όταν κατακάθεται η σκόνη από τούβλα, σίδερα, κρεβάτια, νιπτήρες, ανθρώπινες ζωές, ανθρώπινα κορμιά. Διαμελισμένα. Όλα.
 Ένα δευτερόλεπτο πριν ξεσπάσει ο Θρήνος.
Διπλωμένος στα δύο. Κρατάς το στομάχι. Έτοιμο να βγει απ’  το στόμα .
Το εκτελεστικό απόσπασμα, μόνο, όρθιο. Nικητής. Ελέω θεού. Και στο όνομα του οποιουδήποτε λαού. Με την μεγαλοψυχία του κυρίαρχου. 
 Τα λόγια έχουν μεγαλύτερη δύναμη απ’τις σφαίρες. Ιδίως όταν κάποιοι πιστεύουν ότι τους δόθηκε η εξουσία να τα χρησιμοποιούν σα σφαίρες.
Συνωστίζεσαι στο πλήθος. Να κρυφτείς. Να κρύψεις τη Ντροπή.
Άντρες με μπλε σκούρες στολές. Πάνοπλοι. Μέσα στους άλλοτε ναούς. Βρίζουν εντολές.  Βγείτε έξω.
Τρέχεις. Κατεβαίνεις τις σκάλες.  Κυνηγημένος. Μη ξέροντας αλήθεια που πατάς. Τρέχεις. Στ’ αυτιά σου ακόμα η κραυγή. Υπάρχει Θεός εδώ?

                                                                 -----------------------------

Δεν ξέρω πώς νιώθουν αυτοί που συμμετέχουν σε μια θανατική εκτέλεση.
 Δεν ξέρω πώς νιώθει ο δολοφόνος μπροστά στο θύμα του.
Δεν ξέρω πώς νιώθει ο δικαστής μπροστά στον καταδικασμένο του.
Κάποιον που δεν ξέρει την γλώσσα που του μιλάει.
Κάποιον πού ήρθε στην χώρα ‘του’, του δικαστή δηλαδή τη χώρα,  ψάχνοντας να γλυτώσει απ’ τη δικιά του, του καταδικασμένου δηλαδή.  Κι αυτό είναι το έγκλημά του.
Που τον κοιτάει αποσβολωμένος. Ανίκανος να καταλάβει.
175 χρόνια του λέει. Και..πού’ σαι..μην ανησυχείς..μόνο εικοσιπέντε μπορείς να κάτσεις.
Δεν επιτρέπεται να κρατηθείς περισσότερο.
Εδώ δεν είμαστε τριτοκοσμική χώρα.
              
Δεν ξέρω πώς νιώθουν όλοι αυτοί, που παρακολουθούν μια τέτοια σκηνή.
Πραγματική ή φανταστική. Και κρατάν κλεισμένα τα στόματα.
Ξέρω πώς νιώθω εγώ.
Τόσο μα τόσο μικρούλα.
Τόσο μα τόσο αδύναμη.
Τόσο μα τόσο βουβή.
Και τρέχω πίσω στην πηγή. Σκέφτομαι να τρέξω γρήγορα να φτάσω στη μάνα.
Τόσο μα τόσο τρομοκρατημένη.
Σκέφτομαι μη χάσω την μάνα.. που είναι η Αγάπη.
 Πώς θα μπορώ να ισορροπήσω τέτοιο μίσος στον κόσμο?

Friday, May 11, 2012

καραμπουρνάκι, το καρνάγιο

μιά τόσο όμορφη μέρα στη σαλονίκη, φεύγοντας μας χάρισε κι αυτό το ηλιοβασίλεμα.

Saturday, April 28, 2012

yiovanna's photostream

sunset in karabournaki!το παλιό καρνάγιοsunset meetingδειλινό στο παλιό καρνάγιοκαραμπουρνάκι, το καρνάγιοcondinuity..
cherries for sweetthe basketthe cherries basket againand again..a visitorlittle friend
love this cornerthe vineget greenstretchinglove this corner2fence with vine
the beautiful leafin the clay potgrowingthe holeeyessleepy

οι φωτογραφίες μου στο flickr!

Tuesday, December 27, 2011

old me dead and gone! Still alive!!

 this song is written for me - i know!!
it means for me!


  

                                                                                                                                                               I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone
And oh
I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead
and gone, dead and gone


Ever had one of dem days wish woulda stayed home
Run into a group of suckas who gettin' they hate on You walk by
They get wrong
You reply then things get blown
Way outta proportion
Way past discussion
Just you against them, pick one then rush 'em
Figure you'll get dropped, yeah that next
They don't wanna stop there now they bussin'
Now you gushin', ambulance rushin'
You to the hospital with a bad concussion
Plus ya hit 4 times
bullet hit ya spine
Paralyzed waist down now ya wheel chair bound
Nevermind that now you lucky to be alive
Just think it all started you fussin' with 3 guys
Now ya pride in the way, but ya pride is the way
You could mess around, get shot, die anyday
People die everyday
All over nonsense, dirty money, dice
game, stash box contents
Could this be 'cos of hip hop music?
Or did the ones with the good sense not use it?
Usually people don't know what to do
when their back against the wall so
they just start shootin'
For red or for blue or for blo I guess
From Bankhead or from your projects
No more stress, now I'm straight,
now I get it, now I take
Time to think, before I make mistakes
just for my family's sake
That part of me left yesterday
The heart of me is strong today
No regrets I'm blessed to say
The old me dead and gone away


I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone
And oh
I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead
and gone, dead and gone

I ain't never been scared, I lived through tragic
Situation coulda been dead lookin' back at it
Most of that stuff didn't even have to happen
But you don't think about it when
you out there trappin'
In apartments, hangin', smokin', and rappin'
Suckas start something, next thing ya know we at it
Get locked up then didn't even get mad
Now thinking back then what a life I had
Most of that stuff, look back, just laugh
Some stuff still look back get sad
Maybe my homeboy still be around
Had I not hit the sucka in the mouth that time
I won that fight
I lost that war
I can still see my homie walkin' out that door
Who'da thought I'd never see Philant no more?
Got enough dead homies I don't want no more
Cost a sucka his job Cost me more
Should walked of and take that loss for sure
Now think before I risk my life
Take them chances to get my stripe
Somebody put his hands on me alright
Otherwise stand there talk stuff all night
'Cos I hit you, you sue me,
I shoot you, get locked up, who me?
No more stress, now I'm straight,
now I get it, now I take
Time to think, before I make mistakes
just for my family's sake
That part of me left yesterday
The heart of me is strong today
No regrets I'm blessed to say
The old me dead and gone away


I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone
And oh
I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone

I turn my head to the East
I don't see nobody by my side
I turn my head to the West
Still nobody in sight
So I turn my head to the North
Swallow that pill that they call pride
That old me is dead and gone
But that new me will be alright

I turn my head to the East
I don't see nobody by my side
I turn my head to the West
Still nobody in sight
So I turn my head to the North
Swallow that pill that they call pride
That old me is dead and gone
But that new me will be alright


I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone
And oh
I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone, dead...

Saturday, December 10, 2011

TaXalia (Macedonia): Σεληνιακή Έκλειψη, τώρα... όπου ΔΕΝ βρέχει!

TaXalia (Macedonia): Σεληνιακή Έκλειψη, τώρα... όπου ΔΕΝ βρέχει!: Αν κοιτάξετε τώρα τον ουρανό (αν είναι καθαρός φυσικά) θα δείτε την Σελήνη καλυμμένη με το πέπλο της γήινης παρασκιάς που θα χρωματίζει...

Wednesday, July 15, 2009

Γράμμα χρήστη

Γράμμα χρήστη-εγκληματία

μέσα από τα εξοντωτήρια του

ελληνο-τουρκικού κράτους.

Πότε θα χορτάσουν οι μεγαλοδικηγόροι λεφτά και θα θυμηθούν οτι εκτός από μεταβιβάσεις εγγράφων και υποτακτικοί του κάθε εισαγγελίσκου είναι πάνω από όλα υπηρέτες του δικαίου;

Πότε θα απαιτήσουν τέλος πάντων να εφαρμοστεί, έστω, ο υπάρχοντας νόμος και να μη συμφωνούν να είναι πρώτη επιλογή η προφυλάκιση για τους χρήστες ουσιών, για τους εξαρτημένους, για τους άρρωστους ανθρώπους;

Όλα τα μεγάλα “ονόματα”, τεράστιες περιουσίες έχουν δημιουργήσει πάνω στα πονεμένα μας κορμιά κι ούτε καν οι νεότεροι, δεν σκέφτονται τίποτα άλλο, παρά να πάρουν σειρά στο φαγοπότι του πόνου. Ποιό δίκιο εξηπηρετεί η αθρώα προφυλάκιση των εξαρτημένων ανθρώπων, εκτός από την οικονομική ευμάρεια των επιχειρήσεων-φυλακών σας; Ποιός Θεός συγχωρεί την φυσική και ηθική εξόντωση ενός ήδη αρρώστου ανθρώπου και της οικογένειάς του; Ποιός σας δίνει το δικαίωμα να τιμωρείτε μέχρις εξόντωσης κάποιον που ήδη το κάνει μόνος του στον εαυτό του; Εκπροσωπεί κανείς από σας, καμιά φυσική και Θεική εξουσία για να τιμωρείτε το τι καλό ή κακό κάνει κάποιος στον ίδιο του τον εαυτό; Δεν σας περνάει ποτέ από το μυαλό οτι το άδικο που συνεχίζετε να υπηρετείτε θα γυρίσει πάνω σας;

Γιατί δεν προφυλακίζετε για να δικάσετε και τους κάθε είδους καρκινοπαθείς που προμηθεύονται διάφορα παράνομα σκευάσματα που πουλάνε οι κατά καιρούς έμποροι ελπίδων;

Πότε θα καταλάβουν επιτέλους οι εισαγγελείς οτι δεν είναι υπάλληλοι της ασφάλειας και πότε θα σταματήσουν να είναι εχθρικοί, απορριπτικοί και κωφοί μπροστά σε κάθε διαλυμμένο άνθρωπο που βρίσκεται μπροστά τους και χωρίς δεύτερη σκέψη να διατάσσουν τη φυσική και ηθική εξόντωση και του ίδιου και ολόκληρου κύκλου οικογενειών μαζί του;

Είναι αυτοί που δημιουργούν την απελπισία, την απόγνωση και σαν αποτέλεσμα την οργή και τη βία, που θα γυρίσει πάνω τους, να είναι σίγουροι, αν δεν αποφασίσουν ΤΩΡΑ να αλλάξουν πορεία και ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ.

Οι εθισμένοι άνθρωποι δεν είναι ούτε εγκληματίες ούτε παραβατικοί εξ’ ορισμού. Αυτοί που τους έχουν στα σπίτια τους το ξέρουν πολύ καλά. Πονάνε και πρέπει να βρούν το φάρμακό που θα απαλύνει τον πόνο τους- όπως θα κάνατε όλοι άν πονούσατε. Σταματήστε να τροφοδοτείτε τις φυλακές σας και το σύστημα σας με τον ανθρώπινο πόνο. Σταματήστε να εξοντώνετε την ελληνική οικογένεια. Υπερβείτε τον εαυτό σας και βρείτε το κουράγιο και τον αντρισμό να κρατάτε το λόγο που δίνετε και να ασχοληθείτε με το πραγματικό έγκλημα, που σας διαφεύγει συνεχώς, και δεν αφήνετε περιθώρια, ούτε να σας το υποδείξουν αυτοί που είναι διατεθειμμένοι να το κάνουν και ξέρουν.

Κανέναν δεν μπορείτε να προστατέψετε πέρα από τη θεσούλα σας, αλλά αυτή η θεσούλα έχει άλλο νόημα απ΄το να σας συντηρεί, κι αφού της έχετε αφαιρέσει, κάθε νόμιμο περιεχόμενο, σα χάρτινος πύργος μέσα σε μια νύχτα θα καταρρέυσει κι ο πόνος που προκαλέσατε άδικα των αδίκων, θα γυρίσει πάνω σας εκατονταπλάσιος.

Εικοσιπέντε χρόνια τώρα οι μυλόπετρες του τυπολατρικού και κενού περιεχομένου συστήματος σας, συνθλίβουν κορμιά και ψυχές ελληνόπουλων κι εσείς φοβάστε μόνον όταν βλέπετε μπροστά σας κάνες. Αίμα στάζει η καλοπέραση και οι θεσούλες σας... Κι όσο και αν έχετε πετύχει να κάνετε φοβική την κοινωνία σας, οι οικογένειες που έχουν εξοντωθεί απ’τις αποφάσεις σας ξέρουν πολύ καλά, ποιός είναι ο επικύνδυνος και την τιμωρία που θα έρθει από την οργή του κόσμου, δεν θα προλάβετε να την δείτε να έρχεται...

Που είναι οι πατέρες του έθνους; Που είναι οι νομοθέτες; Που είναι οι σοφοί και οι επιστήμονες; Μόνο στις κατ’ ιδιαν συζητήσεις ξέρουν να συμφωνούν οτι είναι αδικία αυτό που συνεχίζει να γίνεται; Που είναι οι υποσχέσεις που δίνετε όταν αντιμετωπίζετε το αδιέξοδο; Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος με γενναία καρδιά να διδάξει μιας δια παντώς, ήθος και δικαιοσύνη; Δεν υπάρχει ούτε ένας άντρας ανάμεσά σας που να ξέρει να τιμάει το λόγο του;

Όλοι μόνο την τσεπούλα, την μακροημέρευση και την ματαιοδοξία σας φροντίζετε; Mεσ’ την απάτη και τη λοπωδυσία, βρώμικοι μέχρι το κόκκαλο, κι’ αφού όλα είναι στα χέρια σας, διαπλεκόμενα και αλληλοεξηπηρετούμενα, νομίζετε οτι μπορείτε ακόμα να κοροϊδεύετε για πολύ τον κοσμάκη, όπως μας ονομάζετε; Όχι! Τα όρια μας δοκιμάζετε και η πίστωση χρόνου σας, τελειώνει γρήγορα, ξυπνήστε!

Έφτασαν οι γειτωνικές χώρες να αναπτυχθούν περισσότερο απ’την Ελλάδα μέσα στα δέκα τελεύταια χρόνια, γιατί ξέρουν να αγαλιάσουν τα παιδιά τους και να μαζεύουν οτι τους στέλνουν. Ενώ η Ελλάδα το μόνο που ξέρει είναι να τρώει τα παιδιά της, να τα φυλακίζει και να τα καταδικάζει στο πυρ το εξώτερον, ούτε καν να τα ακούει, μόνο να τα εξοντώνει- κι αυτά και τις οικογένειες τους- μέχρι και να τα σκοτώνει επι τόπου! Έλεος πια! Έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι!

Δεν χορτάσατε ακόμα αίμα, εκδίκηση, τιμωρία; Βγάλτε τώρα όλους τους άρρωστους άνθρωπους από τις φυλακές! Ο άρρωστος άνθρωπος δεν χρειάζεται τιμωρία, ούτε σοφρωνισμό- αν υποθέσουμε οτι επιδιώκει κάτι τέτοιο το σύστημα σας- όχι, είναι καθαρά τιμωρητικό, εκδικητικό, μεσαιωνικό.

Και μην αναλώνεστε σε δήθεν συζητήσεις- ποιό είναι το πολύ και ποιό είναι το λίγο- ο νόμος δεν είναι μεζούρα- δεν είναι υποδεκατόμετρο. Ο νόμος είναι ένα γενικό πλαίσιο και στον καθένα αποδίδεται αυτό που του αναλογεί και έχει ανάγκη.

Πώς να σας δει η Ευρώπη σαν ισότιμους; Αφου ξέρουν οτι όλα σας τα συστήματα είναι μόλις ένα βήμα μπροστά απ’το express του μεσονυκτίου. Αφου ξέρουν οτι δεν σέβεστε τους πολίτες της χώρας σας. Και ο σεβασμός είναι πάντα και μόνο αμοιβαίος- δεν νοείται μονοσήμαντα.

Και να είστε σίγουροι οτι και αυτό το κείμενο και άλλες καταγγελιές για την κατάσταση των συστημάτων σας, των άκρως κατασταλτικών και απάνθρωπων,της βρωμιάς που επικρατεί εκεί που στοιβάζετε ανθρώπινες υπάρξεις σα ζώα, θα βρουν το δρόμο τους στις κατάλληλες επιτροπές του Ευρωπαικού κοινοβουλίου και όπου αλλού χρειάζεται.

Μπορείτε να χτίσετε όσες φυλακές θέλετε, αλλά όσο θα συνεχίζετε να τις γεμίζετε με τα άρρωστα παιδιά σας, όχι μόνο δεν αποτρέπετε κανένα κακό, αλλά αντίθετα το διευρύνετε- εκτός αν στην ουσία αυτό θέλετε- να δημιουργήσετε εγκληματίες από τους άρρωστους ανθρώπους.

Ίσως να βαυκαλίζεστε οτι η περισσότερη καταστολή θα σας σώσει. Γελιέστε πλάνην οικτρά! Η περισσότερη καταστολή το μόνο που θα καταφέρει, θα είναι να αναγκάσει αυτούς που στήνετε απέναντι να οργανωθούν επιτέλους κι αυτοί για αυτοάμυνα. Μακάρι όλοι οι χρήστες μέσα στις φυλακές σας να είχαν την οικονιμική δυνατότητα να καλέσουν ευρωπαίους δικηγόρους να τους υποστηρίξουν, κι όχι αυτούς τους εισαγγελικούς εγκάθετους που θέλουν να λέγονται συνήγοροι εδώ πέρα. Και θα βλέπατε τότε τι εστί συνήγορος κι αν θα έμενε χρήστης για χρήστης εντός των μεσαιωνικών σας εξοντοτηρίων που ονομάζετε φυλακές.

Αλλά όλα τα έχετε ραμμένα στα μέτρα σας και οι χρήστες δεν είναι Χριστοφοράκοι για να μπορέσουν να παζαρέψουν την ελευθερία τους.

Τους ρίχνετε στο μπουντρούμι και είμαστε ήσυχοι- συγχαρητήρια! Καταστείλατε το έγκλημα; Και ρωτάτε γιατί βρίσκεται σε κρίση το σύστημα σας; Απ’ όλες τις πλευρές;

Γιατί είστε δειλοί, ψεύτες και υποκριτές κι έχουν πέσει οι μάσκες σας και η πίστωση χρόνου σας τελειώνει γρήγορα!

Πάρτε τώρα αποφάσεις!

Βγάλτε τα άρρωστα παιδιά του κόσμου απ’ τις φυλακές σας!

Μη κλείνετε τα μάτια και τα αυτιά γιατί θα σας αναγκάσει η ζωή να τα ανοίξετε! Και τότε θα πληρώσουν πάλι οι αθώοι κι εσείς θα καταλάβετε τι σημαίνει πόνος! Αγκαλιάστε τώρα την Ελληνική οικογένεια με τόλμη, συμπόνια και ανοιχτό μυαλό!

Εμείς εδώ μέσα μπορεί να μη βλέπουμε ποτέ το φεγγάρι, αλλά κι εσείς δεν θα ησυχάσετε στις περιφραγμένες παραλίες σας! Αποφασίστε! Υπάρχει και Θεός και βλέπει!

Δικαιοσύνη επιτέλους!

Ιωάννα Βράκα