το πολιτικοποιημένο πρόσωπο του blog θα το βρείτε στο pisakaipoupoula.blogspot.com. Εδώ είναι η καλιτεχνική μορφή των αναζητήσεών μας πιό πολύ. Λέμε τώρα. Γιατί καμμιά φορά αυτά τα πράγματα πλέκονται.
Μέσα στη μέση της μέρας. Μια στιγμή. Ακίνητη στο χρόνο.
Αποτυπωμένη σε ένα παράλληλο σύμπαν. Για πάντα.
Μεγιστοποιημένη.
Το εκτελεστικό απόσπασμα παραταγμένο. Ο κόσμος από κάτω.
Λάμψη. Επαναλαμβανόμενη.
Πυρ κατά βούλησιν.
Κοινή ταυτόχρονη
αντίδραση του πλήθους. Κράτημα ανάσας. Στο στομάχι. Οι σφαίρες έχουν του
καθενός το όνομα γραμμένο πάνω τους.
Τιιιιιιιιιιι?
Ησυχία! Η εντολή.
Ακίνητοι ..η στιγμή,
οι άνθρωποι.
Όπως μετά από ένα βομβαρδισμό. Υπάρχει μια στιγμή αβάσταχτης
σιωπής. Όταν κατακάθεται η σκόνη από τούβλα, σίδερα, κρεβάτια, νιπτήρες,
ανθρώπινες ζωές, ανθρώπινα κορμιά. Διαμελισμένα. Όλα.
Ένα δευτερόλεπτο πριν
ξεσπάσει ο Θρήνος.
Διπλωμένος στα δύο. Κρατάς το στομάχι. Έτοιμο να βγει απ’ το στόμα .
Το εκτελεστικό απόσπασμα, μόνο, όρθιο. Nικητής. Ελέω θεού.
Και στο όνομα του οποιουδήποτε λαού. Με την μεγαλοψυχία του κυρίαρχου.
Τα
λόγια έχουν μεγαλύτερη δύναμη απ’τις σφαίρες. Ιδίως όταν κάποιοι πιστεύουν ότι τους
δόθηκε η εξουσία να τα χρησιμοποιούν σα σφαίρες.
Συνωστίζεσαι στο πλήθος. Να κρυφτείς. Να κρύψεις τη Ντροπή.
Άντρες με μπλε σκούρες στολές. Πάνοπλοι. Μέσα στους άλλοτε
ναούς. Βρίζουν εντολές. Βγείτε έξω.
Τρέχεις. Κατεβαίνεις τις σκάλες. Κυνηγημένος. Μη ξέροντας αλήθεια που πατάς.
Τρέχεις. Στ’ αυτιά σου ακόμα η κραυγή. Υπάρχει Θεός εδώ?
-----------------------------
Δεν ξέρω πώς νιώθουν αυτοί που συμμετέχουν σε μια θανατική
εκτέλεση.
Δεν ξέρω πώς νιώθει ο
δολοφόνος μπροστά στο θύμα του.
Δεν ξέρω πώς νιώθει ο δικαστής μπροστά στον καταδικασμένο
του.
Κάποιον που δεν ξέρει την γλώσσα που του μιλάει.
Κάποιον πού ήρθε στην χώρα ‘του’, του δικαστή δηλαδή τη χώρα,
ψάχνοντας να γλυτώσει απ’ τη δικιά του,
του καταδικασμένου δηλαδή. Κι αυτό είναι
το έγκλημά του.
Που τον κοιτάει αποσβολωμένος. Ανίκανος να καταλάβει.
175 χρόνια του λέει. Και..πού’ σαι..μην ανησυχείς..μόνο
εικοσιπέντε μπορείς να κάτσεις.
Δεν επιτρέπεται να κρατηθείς περισσότερο.
Εδώ δεν είμαστε τριτοκοσμική χώρα.
Δεν ξέρω πώς νιώθουν όλοι αυτοί, που παρακολουθούν μια
τέτοια σκηνή.
Πραγματική ή φανταστική. Και κρατάν κλεισμένα τα στόματα.
Ξέρω πώς νιώθω εγώ.
Τόσο μα τόσο μικρούλα.
Τόσο μα τόσο αδύναμη.
Τόσο μα τόσο βουβή.
Και τρέχω πίσω στην πηγή. Σκέφτομαι να τρέξω γρήγορα να
φτάσω στη μάνα.
Τόσο μα τόσο τρομοκρατημένη.
Σκέφτομαι μη χάσω την μάνα.. που είναι η Αγάπη.
Πώς θα μπορώ να
ισορροπήσω τέτοιο μίσος στον κόσμο?
this song is written for me - i know!! it means for me!
I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone
And oh
I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead
and gone, dead and gone
Ever had one of dem days wish woulda stayed home
Run into a group of suckas who gettin' they hate on You walk by
They get wrong
You reply then things get blown
Way outta proportion
Way past discussion
Just you against them, pick one then rush 'em
Figure you'll get dropped, yeah that next
They don't wanna stop there now they bussin'
Now you gushin', ambulance rushin'
You to the hospital with a bad concussion
Plus ya hit 4 times
bullet hit ya spine
Paralyzed waist down now ya wheel chair bound
Nevermind that now you lucky to be alive
Just think it all started you fussin' with 3 guys
Now ya pride in the way, but ya pride is the way
You could mess around, get shot, die anyday
People die everyday
All over nonsense, dirty money, dice
game, stash box contents
Could this be 'cos of hip hop music?
Or did the ones with the good sense not use it?
Usually people don't know what to do
when their back against the wall so
they just start shootin'
For red or for blue or for blo I guess
From Bankhead or from your projects
No more stress, now I'm straight,
now I get it, now I take
Time to think, before I make mistakes
just for my family's sake
That part of me left yesterday
The heart of me is strong today
No regrets I'm blessed to say
The old me dead and gone away
I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone
And oh
I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead
and gone, dead and gone
I ain't never been scared, I lived through tragic
Situation coulda been dead lookin' back at it
Most of that stuff didn't even have to happen
But you don't think about it when
you out there trappin'
In apartments, hangin', smokin', and rappin'
Suckas start something, next thing ya know we at it
Get locked up then didn't even get mad
Now thinking back then what a life I had
Most of that stuff, look back, just laugh
Some stuff still look back get sad
Maybe my homeboy still be around
Had I not hit the sucka in the mouth that time
I won that fight
I lost that war
I can still see my homie walkin' out that door
Who'da thought I'd never see Philant no more?
Got enough dead homies I don't want no more
Cost a sucka his job Cost me more
Should walked of and take that loss for sure
Now think before I risk my life
Take them chances to get my stripe
Somebody put his hands on me alright
Otherwise stand there talk stuff all night
'Cos I hit you, you sue me,
I shoot you, get locked up, who me?
No more stress, now I'm straight,
now I get it, now I take
Time to think, before I make mistakes
just for my family's sake
That part of me left yesterday
The heart of me is strong today
No regrets I'm blessed to say
The old me dead and gone away
I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone
And oh
I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone
I turn my head to the East
I don't see nobody by my side
I turn my head to the West
Still nobody in sight
So I turn my head to the North
Swallow that pill that they call pride
That old me is dead and gone
But that new me will be alright
I turn my head to the East
I don't see nobody by my side
I turn my head to the West
Still nobody in sight
So I turn my head to the North
Swallow that pill that they call pride
That old me is dead and gone
But that new me will be alright
I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone
And oh
I've been travellin' on this road too long
Just tryna find my way back home
The old me is dead and gone, dead and gone, dead...
Πότε θα χορτάσουν οι μεγαλοδικηγόροι λεφτά και θα θυμηθούν οτι εκτός από μεταβιβάσεις εγγράφων και υποτακτικοί του κάθε εισαγγελίσκου είναι πάνω από όλα υπηρέτες του δικαίου;
Πότε θα απαιτήσουν τέλος πάντων να εφαρμοστεί, έστω, ο υπάρχοντας νόμος και να μη συμφωνούν να είναι πρώτη επιλογή η προφυλάκιση για τους χρήστες ουσιών, για τους εξαρτημένους, για τους άρρωστους ανθρώπους;
Όλα τα μεγάλα “ονόματα”, τεράστιες περιουσίες έχουν δημιουργήσει πάνω στα πονεμένα μας κορμιά κι ούτε καν οι νεότεροι, δεν σκέφτονται τίποτα άλλο, παρά να πάρουν σειρά στο φαγοπότι του πόνου. Ποιό δίκιο εξηπηρετεί η αθρώα προφυλάκιση των εξαρτημένων ανθρώπων, εκτός από την οικονομική ευμάρεια των επιχειρήσεων-φυλακών σας; Ποιός Θεός συγχωρεί την φυσική και ηθική εξόντωση ενός ήδη αρρώστου ανθρώπου και της οικογένειάς του; Ποιός σας δίνει το δικαίωμα να τιμωρείτε μέχρις εξόντωσης κάποιον που ήδη το κάνει μόνος του στον εαυτό του; Εκπροσωπεί κανείς από σας, καμιά φυσική και Θεική εξουσία για να τιμωρείτε το τι καλό ή κακό κάνει κάποιος στον ίδιο του τον εαυτό; Δεν σας περνάει ποτέ από το μυαλό οτι το άδικο που συνεχίζετε να υπηρετείτε θα γυρίσει πάνω σας;
Γιατί δεν προφυλακίζετε για να δικάσετε και τους κάθε είδους καρκινοπαθείς που προμηθεύονται διάφορα παράνομα σκευάσματα που πουλάνε οι κατά καιρούς έμποροι ελπίδων;
Πότε θα καταλάβουν επιτέλους οι εισαγγελείς οτι δεν είναι υπάλληλοι της ασφάλειας και πότε θα σταματήσουν να είναι εχθρικοί, απορριπτικοί και κωφοί μπροστά σε κάθε διαλυμμένο άνθρωπο που βρίσκεται μπροστά τους και χωρίς δεύτερη σκέψη να διατάσσουν τη φυσική και ηθική εξόντωση και του ίδιου και ολόκληρου κύκλου οικογενειών μαζί του;
Είναι αυτοί που δημιουργούν την απελπισία, την απόγνωση και σαν αποτέλεσμα την οργή και τη βία, που θα γυρίσει πάνω τους, να είναι σίγουροι, αν δεν αποφασίσουν ΤΩΡΑ να αλλάξουν πορεία και ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ.
Οι εθισμένοι άνθρωποι δεν είναι ούτε εγκληματίες ούτε παραβατικοί εξ’ ορισμού. Αυτοί που τους έχουν στα σπίτια τους το ξέρουν πολύ καλά. Πονάνε και πρέπει να βρούν το φάρμακό που θα απαλύνει τον πόνο τους- όπως θα κάνατε όλοι άν πονούσατε. Σταματήστε να τροφοδοτείτε τις φυλακές σας και το σύστημα σας με τον ανθρώπινο πόνο. Σταματήστε να εξοντώνετε την ελληνική οικογένεια. Υπερβείτε τον εαυτό σας και βρείτε το κουράγιο και τον αντρισμό να κρατάτε το λόγο που δίνετε και να ασχοληθείτε με το πραγματικό έγκλημα, που σας διαφεύγει συνεχώς, και δεν αφήνετε περιθώρια, ούτε να σας το υποδείξουν αυτοί που είναι διατεθειμμένοι να το κάνουν και ξέρουν.
Κανέναν δεν μπορείτε να προστατέψετε πέρα από τη θεσούλα σας, αλλά αυτή η θεσούλα έχει άλλο νόημα απ΄το να σας συντηρεί, κι αφού της έχετε αφαιρέσει, κάθε νόμιμο περιεχόμενο, σα χάρτινος πύργος μέσα σε μια νύχτα θα καταρρέυσει κι ο πόνος που προκαλέσατε άδικα των αδίκων, θα γυρίσει πάνω σας εκατονταπλάσιος.
Εικοσιπέντε χρόνια τώρα οι μυλόπετρες του τυπολατρικού και κενού περιεχομένου συστήματος σας, συνθλίβουν κορμιά και ψυχές ελληνόπουλων κι εσείς φοβάστε μόνον όταν βλέπετε μπροστά σας κάνες. Αίμα στάζει η καλοπέραση και οι θεσούλες σας... Κι όσο και αν έχετε πετύχει να κάνετε φοβική την κοινωνία σας, οι οικογένειες που έχουν εξοντωθεί απ’τις αποφάσεις σας ξέρουν πολύ καλά, ποιός είναι ο επικύνδυνος και την τιμωρία που θα έρθει από την οργή του κόσμου, δεν θα προλάβετε να την δείτε να έρχεται...
Που είναι οι πατέρες του έθνους; Που είναι οι νομοθέτες; Που είναι οι σοφοί και οι επιστήμονες; Μόνο στις κατ’ ιδιαν συζητήσεις ξέρουν να συμφωνούν οτι είναι αδικία αυτό που συνεχίζει να γίνεται; Που είναι οι υποσχέσεις που δίνετε όταν αντιμετωπίζετε το αδιέξοδο; Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος με γενναία καρδιά να διδάξει μιας δια παντώς, ήθος και δικαιοσύνη; Δεν υπάρχει ούτε ένας άντρας ανάμεσά σας που να ξέρει να τιμάει το λόγο του;
Όλοι μόνο την τσεπούλα, την μακροημέρευση και την ματαιοδοξία σας φροντίζετε; Mεσ’ την απάτη και τη λοπωδυσία, βρώμικοι μέχρι το κόκκαλο, κι’ αφού όλα είναι στα χέρια σας, διαπλεκόμενα και αλληλοεξηπηρετούμενα, νομίζετε οτι μπορείτε ακόμα να κοροϊδεύετε για πολύ τον κοσμάκη, όπως μας ονομάζετε; Όχι! Τα όρια μας δοκιμάζετε και η πίστωση χρόνου σας, τελειώνει γρήγορα, ξυπνήστε!
Έφτασαν οι γειτωνικές χώρες να αναπτυχθούν περισσότερο απ’την Ελλάδα μέσα στα δέκα τελεύταια χρόνια, γιατί ξέρουν να αγαλιάσουν τα παιδιά τους και να μαζεύουν οτι τους στέλνουν. Ενώ η Ελλάδα το μόνο που ξέρει είναι να τρώει τα παιδιά της, να τα φυλακίζει και να τα καταδικάζει στο πυρ το εξώτερον, ούτε καν να τα ακούει, μόνο να τα εξοντώνει- κι αυτά και τις οικογένειες τους-μέχρι και να τα σκοτώνει επι τόπου! Έλεος πια! Έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι!
Δεν χορτάσατε ακόμα αίμα, εκδίκηση, τιμωρία; Βγάλτε τώρα όλους τους άρρωστους άνθρωπους από τις φυλακές! Ο άρρωστος άνθρωπος δεν χρειάζεται τιμωρία, ούτε σοφρωνισμό- αν υποθέσουμε οτι επιδιώκει κάτι τέτοιο το σύστημα σας- όχι, είναι καθαρά τιμωρητικό, εκδικητικό, μεσαιωνικό.
Και μην αναλώνεστε σε δήθεν συζητήσεις- ποιό είναι το πολύ και ποιό είναι το λίγο- ο νόμος δεν είναι μεζούρα- δεν είναι υποδεκατόμετρο. Ο νόμος είναι ένα γενικό πλαίσιο και στον καθένα αποδίδεται αυτό που του αναλογεί και έχει ανάγκη.
Πώς να σας δει η Ευρώπη σαν ισότιμους; Αφου ξέρουν οτι όλα σας τα συστήματα είναι μόλις ένα βήμα μπροστά απ’το expressτου μεσονυκτίου. Αφου ξέρουν οτι δεν σέβεστε τους πολίτες της χώρας σας. Και ο σεβασμός είναι πάντα και μόνο αμοιβαίος- δεν νοείται μονοσήμαντα.
Και να είστε σίγουροι οτι και αυτό το κείμενο και άλλες καταγγελιές για την κατάσταση των συστημάτων σας, των άκρως κατασταλτικών και απάνθρωπων,της βρωμιάς που επικρατεί εκεί που στοιβάζετε ανθρώπινες υπάρξεις σα ζώα, θα βρουν το δρόμο τους στις κατάλληλες επιτροπές του Ευρωπαικού κοινοβουλίου και όπου αλλού χρειάζεται.
Μπορείτε να χτίσετε όσες φυλακές θέλετε, αλλά όσο θα συνεχίζετε να τις γεμίζετε με τα άρρωστα παιδιά σας, όχι μόνο δεν αποτρέπετε κανένα κακό, αλλά αντίθετα το διευρύνετε- εκτός αν στην ουσία αυτό θέλετε- να δημιουργήσετε εγκληματίες από τους άρρωστους ανθρώπους.
Ίσως να βαυκαλίζεστε οτι η περισσότερη καταστολή θα σας σώσει. Γελιέστε πλάνην οικτρά! Η περισσότερη καταστολή το μόνο που θα καταφέρει, θα είναι να αναγκάσει αυτούς που στήνετε απέναντι να οργανωθούν επιτέλους κι αυτοί για αυτοάμυνα. Μακάρι όλοι οι χρήστες μέσα στις φυλακές σας να είχαν την οικονιμική δυνατότητα να καλέσουν ευρωπαίους δικηγόρους να τους υποστηρίξουν, κι όχι αυτούς τους εισαγγελικούς εγκάθετους που θέλουν να λέγονται συνήγοροι εδώ πέρα. Και θα βλέπατε τότε τι εστί συνήγορος κι αν θα έμενε χρήστης για χρήστης εντός των μεσαιωνικών σας εξοντοτηρίων που ονομάζετε φυλακές.
Αλλά όλα τα έχετε ραμμένα στα μέτρα σας και οι χρήστες δεν είναι Χριστοφοράκοι για να μπορέσουν να παζαρέψουν την ελευθερία τους.
Τους ρίχνετε στο μπουντρούμι και είμαστε ήσυχοι- συγχαρητήρια! Καταστείλατε το έγκλημα; Και ρωτάτε γιατί βρίσκεται σε κρίση το σύστημα σας; Απ’ όλες τις πλευρές;
Γιατί είστε δειλοί, ψεύτες και υποκριτές κι έχουν πέσει οι μάσκες σας και η πίστωση χρόνου σας τελειώνει γρήγορα!
Πάρτε τώρα αποφάσεις!
Βγάλτε τα άρρωστα παιδιά του κόσμου απ’ τις φυλακές σας!
Μη κλείνετε τα μάτια και τα αυτιά γιατί θα σας αναγκάσει η ζωή να τα ανοίξετε! Και τότε θα πληρώσουν πάλι οι αθώοι κι εσείς θα καταλάβετε τι σημαίνει πόνος! Αγκαλιάστε τώρα την Ελληνική οικογένεια με τόλμη, συμπόνια και ανοιχτό μυαλό!
Εμείς εδώ μέσα μπορεί να μη βλέπουμε ποτέ το φεγγάρι, αλλά κι εσείς δεν θα ησυχάσετε στις περιφραγμένες παραλίες σας! Αποφασίστε! Υπάρχει και Θεός και βλέπει!
Το Κούρσεμα της Πόλης 2/5 ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ ΤΟ ΠΑΡΣΙΜΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ 1453 Ψάλλει ο π. Καβαρνός Νικόδημος Kabarnos Ι.Ν. Μεταμορφώσεως Μοσχάτου Αρχιεπισκοπή Αθηνών Παρακολουθήστε την πρώτη συναυλία στην Αγια Σοφία Κωνσταντινουπόλεως hagia Sophia http://www.youtube.com/watch?v=RwFYUJ... το url αυτό δεν με βγάζει εμένα πουθενά..δεν ξέρω γιατί..πάντως πολύ θα ήθελα να δω στην Αγιά Σοφιά κάτι τέτοιο..τέλος πάντων..δεν ξέρω γιατί εμένα με πονάν αυτά τα πράγματα αλλά αυτό συμβαίνει. υποθέτω ότι, όπως έλεγε κι ο Καζαντζάκης, μέσα μας υπάρχουν πρόγονοι που μιλάν με το στόμα μας και κουβαλάμε όλες τις μνήμες..του Γένους.ναι ναι του Γένους..μπορεί να είναι φορτισμένες μυστήρια ορισμένες λέξεις και έννοιες, αλλά , αν αφαιρέσουμε αυτή τη φόρτιση, είναι και όμορφες λέξεις και μεγάλες έννοιες..κι απ'την άλλη, δεν καταλαβαίνω γιατί οι τούρκοι θα πρέπει να αναβιώνουν με κάθε λαμπρότητα την βαρβαρότητά τους κάθε χρόνο, κάθε χρόνο, και μείς θα πρέπει να σφυράμε αδιάφορα? δήθεν? παραδεχτείτε μου εσείς ότι δεν σας πείραξαν έστω και λίγο οι εικόνες που είδατε, τους 'γενίτσαρους' να γιορτάζουν την άλωση της Πόλης, κι εγώ θα συνεχίσω να σφυρίζω αδιάφορα..δήθεν..γιατί στην αλήθεια, πολύ με πονάν και οι εικόνες και οι..μνήμες..εξάλλου, θέλετε να το δούμε και πιό..αμερικάνικα? πιό..ευρωπαικά..άν γίνεται κάτι τέτοιο βέβαια σ'αυτή την περίπτωση..εμένα η γιαγιά μου, μ'αυτό το 'παραμύθι' παρακάτω, με νανούριζε τα μεσημέρια που μ'έβαζε με το ζόρι για ύπνο..και για να της κάνω το χατήρι αλλά για ν'ακούσω ακόμα μιά φορά, αυτό το παραμύθι, μαζευόμουνα απ'τις αυλές που παίζαμε τότε..αυλές με ήλιο και γέλιο παιδιών..η μία δίπλα στην άλλη..χωρισμένες με μαντρούλες ή μάντρες που ανεβαίναμε και κατακτούσαμε..τους Τούρκους ..όταν παίζαμε..
Η τελική επίθεση Στις 28 Μαΐου, συντελέστηκε μεγάλη ακολουθία στην Αγία Σοφία, η τελευταία χριστιανική ακολουθία που πραγματοποιήθηκε στην περίφημη εκκλησία της πόλης, την οποία παρακολούθησε πλήθος αξιωματούχων και πιστών. Ο Κωνσταντίνος ΙΑ' σε λόγο προς τον λαό του, όπως τον διασώζει ο Γ. Φραντζής, τον προέτρεψε να αντισταθεί γενναία, λέγοντας ότι οι Τούρκοι «υποστηρίζονται από όπλα, ιππικό, πυροβολικό και την αριθμητική τους υπεροχή, εμείς όμως στηριζόμεθα πρώτα στον Θεό και Σωτήρα μας και κατόπιν στα χέρια μας και στην δύναμή μας που μας έχει χαρίσει ο ίδιος ο Θεός». Ο Κωνσταντίνος ολοκλήρωσε την ομιλία του ως εξής: «Γνωρίσατε λοιπόν τούτο: Εάν ειλικρινά υπακούσετε ό,τι σας διέταξα, ελπίζω ότι, με τη βοήθεια του Θεού, θα αποφύγουμε τη δίκαιη τιμωρία Του, που κρέμεται επάνω μας». Την Τρίτη το βράδυ, 29 Μαΐου, μεταξύ 01.00 και 02.00, εκδηλώθηκε γενική τουρκική επίθεση. Μόλις δόθηκε το σύνθημα η πόλη υπέστη συνδυασμένη επίθεση από τρεις πλευρές συγχρόνως. Οι Βυζαντινοί κατάφεραν να αποκόψουν τις υπόγειες σήραγγες απ' όπου οι Τούρκοι προσπάθησαν να περάσουν κάτω από τα τείχη. Παρόλο που στις επιθέσεις ήταν περισσότεροι αριθμητικά, οι Βυζαντινοί τους απώθησαν αρκετές φορές προκαλώντας τους τρομερές απώλειες. Οι δύο πρώτες επιθέσεις αποκρούστηκαν. Όμως ο Μωάμεθ Β' οργάνωσε πολύ προσεκτικά την τρίτη και τελευταία επίθεση. Με ιδιαίτερη επιμονή οι Τούρκοι επιτέθηκαν κατά του μέρους των τειχών το οποίο ήταν κοντά στην πύλη του Αγίου Ρωμανού (Πέμπτον), όπου πολεμούσε και ο ίδιος ο Αυτοκράτορας. Ένας από τους κύριους υπερασπιστές της πόλης, ο Γενουάτης Ιουστινιάνη, τραυματίστηκε σοβαρά και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον αγώνα. Αυτή η απώλεια υπήρξε ανεπανόρθωτη για τους Βυζαντινούς. Στα τείχη δημιουργούνταν συνεχώς ρήγματα και ο Αυτοκράτορας, πολεμώντας ως απλός στρατιώτης, έπεσε στην μάχη. Δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες για τον θάνατο του και για τον λόγο αυτό ο θάνατός του έγινε γρήγορα θέμα ενός θρύλου που έχει συσκοτίσει την ιστορική πραγματικότητα. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, οι Τούρκοι δεν κατάφεραν να σπάσουν τη γραμμή άμυνας των τειχών παρά μόνο όταν από εσωτερική προδοσία μπήκαν από την Κερκόπορτα και περικύκλωσαν τους αμυνόμενους
Τα στοιχεία και το βίντεο τα πήρα απ'το ytube και τον χρήστη byzmusic.
δεν το πιστεύω αυτό που βλέπω..μόνο αυτό δεν περίμενα να δω σαν διαφήμιση? σαν ..δεν ξέρω..δεν κατάλαβα και καλά τι έρχεται σύντομα..διαγωνισμός είναι? κάτι τέλος πάντων..πάντως είναι σκληρό ροκ, που λέμε, πετυχαίνει τον στόχο του όποιος κι αν είναι αυτός..είναι καταπληκτική φωτογραφία, κάπου όμως μέσα μου αισθάνομαι να έχω μιά αντίρρηση, δεν μπορώ να εντοπίσω που ακριβώς και γιατί..ίσως θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω λίγη βοήθεια απ'τους φίλους μου..with a little help from my friends που έλεγε κι ο παλιός μου φίλος Peter Frampton, δεν ήταν?..κι αυτό για να συνδέσω κάποιες άλλες εποχές..και ότι κάποιοι άνθρωποι πέρασαν μέσα από φωτιά και σίδερο με κάτι τέτοια..χρόνια ολόκληρα..γενιές ολόκληρες..και πολλοί χαθήκαν..και χάνονται ακόμα..τέλος πάντων..τώρα, όλα στον βωμό της εμπορικότητας..ας είναι..
Σημερα ταξιδεψαμε ως τις φυλακες Ελεωνα να επισκεφτουμε τη Χριστινα.Δυστυχως,δεν μας επετρεψαν να ΄ρθουμε σε επαφη μαζι της ,λεγοντας μας οτι οι αιτησεις επισκεπτηριου που εκανε η Χριστινα με τα ονοματα μας ειχαν διαδοχικα απορριφθει απο το συμβουλιο της φυλακης,χωρις να μας αιτιολογησουν το γιατι.Δεχτηκαν μονο να της παραδωσουμε ρουχα ,απορριπτοντας παπουτσια και καλλυντικα ,ακομα κ καλτσες!!!Ως δικαιολογια για την απορριψη των παπουτσιων ακουσαμε οτι μεσα στην αεροσολα και στα τακουνια μπορουσαν να μεταφερθουν ναρκωτικες ουσιες.Η φαιδροτητα τους συνεχιστηκε οταν μας επεσημαναν οτι τα ρουχα-φρεσκοπλυμενα και φρεσκοσιδερωμενα-ειχαν ποτιστει με κοκαινη και ηρωινη σε ποσοστο 3,84 %(!!!).Φυσικα ποτε δεν καταλαβαμε και ουτε εξηγησαν γιατι απερριψαν ενα ζευγαρι σοσονια!Οταν,σε συννενοηση με τη δικηγορο της Χριστινας και την ΜΚΟ ''Ελληνικη Δραση για τα Ανθρωπινα Δικαιωματα'' πηγαμε να αιτηθουμε γραπτως δικαιωμα επισκεπτηριου μας απαντησαν οτι δεν επιτρεπεται κατι που φυσικα ειναι παρατυπο.Παραλληλα ,η ''Ελληνικη Δραση για τα Ανθρωπινα Δικαιωματα'' σε επικοινωνια με το Α.Τ Θηβας ωστε να μας επιτραπει η εισοδος με τη δικη τους συνοδεια,απαντησαν οτι δεν μπορουσαν να στειλουν περιπολικο παρα 2 ωρες αργοτερα,εξαιτιας μιας μεταγωγης.
Σημειωνουμε ,για να γινει αντιληπτη η ''συνειδητοτητα'' των ανθρωποφυλακων,το εξης περιστατικο:Μια μητερα μιας νεαρης κοπελας βγηκε κλαιγοντας απο τους θαλαμους ζητωντας την ελαχιστη συμπαρασταση :να προσεχουν λιγακι την κορη της τωρα που εκεινη θα φευγε ,γιατι δεν ηταν σε καλη ψυχολογικη κατασταση και της ελεγε οτι θα αυτοκτονησει.Η αρχικη απαντηση απο ενα γυναικακι των φυλακων ηταν οτι δεν ειχε καμια σχεση μ αυτο το ποστο και επρεπε να φωναξει την υπευθυνη,την ωρα που η γυναικα σπαραζε στο κλαμα.Οταν δε,ηρθε η ''υπευθυνη'',ηταν τετοια η σταση ''τρυφεροτητας'' της απεναντι στη μητερα,που την εκανε να οπισθοχωρησει αρκετα βηματα,φοβισμενη.Οταν ,τελος,η μητερα βγηκε στην εξοδο και απευθυνθηκε στην αντιστοιχη φυλακα,εκεινη της απαντησε ''ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΓΚΙΕΣ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ''!!!!
Αυριο θα προχωρησουμε σε εγγραφη καταγγελια προς τη διευθυνση της φυλακης και το Συνηγορο του Πολιτη και σε εκ νεου αιτηση δικαιωματος επισκεπτηριου. από ένα φίλο, στο live.spaces.com
λοιπόν, ακόμα ένας λόγος που μ'έκανε να αγαπήσω το διαδίκτυο είναι και το ότι μπορώ να έρχομαι σε οπτική επαφή ξανά με τη ζωή μου ολόκληρη, με ό,τι με κινητοποίησε, με ό,τι με μάγεψε, με ό,τι μού'λειψε..με ό,τι ίσως είχα ξεχάσει για μεγάλο διάστημα..και τώρα μπορώ να το ανασύρω με τις άκρες των δακτύλων μου, ανά πάσα στιγμή..κι έτσι, λόγω και των ατέλειωτων συζητήσεων στην τηλεόραση για την eurovision, και τον sir Arthur Lloyd Weber, of course, γύρισα στο ytube σήμερα να δώ ξανά, μετά από χρόνια, μιά απ'τις δημιουργίες του. Το 'Jesus Christ Superstar'. Τι δημιουργία! καθώς το ακούω, μπορώ να νιώσω ξανά όλα αυτά που αισθανόμουνα όταν το έβλεπα πρώτη φορά, μικρό κοριτσάκι, σε μιά επαρχία στην άκρη του κόσμου, πολύ μακρυά από όπου σημαντικά πράγματα συνέβαιναν, αλλά με όλη τη δίψα και την πείνα να βρεθώ εκεί, χωρίς να ξέρω που ακριβώς, η χώρα μου μέσα σε μαύρη δικτατορία, καμμιά πληροφόρηση δεν είχα, δεν είχαμε, καμμιά επαφή με τα ρεύματα και τους ανέμους του κόσμου, κάποια έμφυτη, ως φαίνεται, επαναστατικότητα όμως, ή κάποια έντονη διαίσθηση, έπιανε στον αέρα ότι κάτι άλλο γίνεται..κι ένιωθα την ανυπομονησία να με κατακλύζει, τόσο δυνατά, σα να τη νιώθω σα γεύση στο στόμα ακόμα..τέλος πάντων, όλα αυτά είναι ιστορία πιά..και μιά ιστορία με όχι ευτυχές τέλος..τότε όμως..όλα ήταν μπροστά..και το jesus christ superstar ήταν για μένα η απαρχή της δήλωσης της διαφορετικότητάς μου, της γενιάς μου όπως έλεγα τότε, με όλη την έπαρση που χαρακτηρίζει πάντα τα νιάτα..αλλά ακόμα και τώρα ..υπάρχει αίσθημα, υπάρχει δύναμη..μιά δημιουργία τόσο δυνατή..σας δίνω το τραγούδι της μαρίας της μαγδαληνής..δύναμη..
From the 1973 original movie production, Yvonne Elliman sings 'I Dont Know How To Love Him' Note:This scene is shot in low light and candles. It's supposed to be dark. ~Ric~
Lyrics:
...Close your eyes close your eyes and forget all about us tonight.
MARY MAGDALENE:
I don't know how to love him. What to do, how to move him. I've been changed, yes really changed. In these past few days, when I've seen myself, I seem like someone else. I don't know how to take this. I don't see why he moves me. He's a man. He's just a man. And I've had so many men before, In very many ways, He's just one more. Should I bring him down? Should I scream and shout? Should I speak of love, Let my feelings out? I never thought I'd come to this. What's it all about? Don't you think it's rather funny, I should be in this position. I'm the one who's always been So calm, so cool, no lover's fool, Running every show. He scares me so. I never thought I'd come to this. What's it all about? Yet, if he said he loved me, I'd be lost. I'd be frightened. I couldn't cope, just couldn't cope. I'd turn my head. I'd back away. I wouldn't want to know. He scares me so. I want him so. I love him so.
i give you this address and i wait your reactions..check this page, please: http://now.sprint.com/nownetwork/?id12=isearch_MA_Now
you gonna be there, now, NOW..you can send a message to the world..now, a voice tells you "please only take as much now as you need'..'this minute your eyes are senting billions of messages to your brain'..This is Now..'your heart is beating NOW and NOW and NOw'...this is our brave new world..
γιατί..δεν αντέχω άλλο..όλη αυτή την ασχήμια και την αλητεία που ζούμε καθημερινά..δείτε αυτό το αριστούργημα..και πείτε μου..για την βουλή..για την γιουροβίζιον..τα λαμόγια όλα..δεν αντέχω..
Bharatanatyam performance by Rajashree Warrier alias Rajasree Warrier. She is dancing to the beautiful Javali by Dr. M Balamuralikrishna in the Raga Chenchurutti. An accomplished classical dancer and vocalist, Rajasree Warrier has tastefully choreographed and has rendered vocal to this song. In this Javali, the heroine is inviting her beloved to enjoy each other's company. She goes on explaining her overwhelming love for him and her great desire to be with him. She is unable to fathom the pangs of separation from him, even for a moment. She says, my handsome friend, I cannot have enough of our togetherness. Please come, my darling, please come!
Βρέθηκα στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια των Πασχαλινών διακοπών μου με την οικογένεια μου και φίλους μου και σας γράφω να σας καταγγείλω αυτά που μου συνέβησαν με την παράκληση, αφού ελέγξετε τις καταγγελίες μου, να προβείτε στις απαραίτητες ενέργειες προς τις αρχές της χώρας σας, ώστε και κάθε περαιτέρω ταλαιπωρία μου να σταματήσει, αλλά και να αποκατασταθεί η υπόληψή μου. Κυρίως όμως να διασφαλιστεί ότι στο μέλλον δεν θα επαναληφθούν παρόμοια περιστατικά που θεωρώ ότι δεν έχουν θέση στη σημερινή εποχή, ιδίως στον χώρο της ΕΕ και μάλιστα σε σχέση με ευρωπαίους πολίτες.
Λέγομαι Περικλής Αντωνίου, είμαι 53 ετών και εκτός από τις άλλες δραστηριότητές μου ασχολούμαι καλλιτεχνικά τα τελευταία 25 χρόνια με τη φωτογραφία.
Την Μεγάλη Πέμπτη 17 Απριλίου 2009, γύρω στις 11.30 π.μ. στη γραμμή Jubillee του μετρό και καθώς πήγαινα στην Modern Tate Gallery για να επισκεφθώ την έκθεση του Ρώσου φωτογράφου και ζωγράφου Ροτσένκο. Κατά τη διαδρομή , συνεπαρμένος από το ενδιαφέρον του θέματος, έβγαζα ορισμένες γενικές φωτογραφίες από το κοινό στο μετρό, όταν μου διαμαρτυρήθηκε μία κυρία επειδή θεώρησε ότι φωτογράφιζα την ανήλικη κόρη της. Αμέσως, όπως παγίως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις και επιτάσσει η διεθνής φωτογραφική πρακτική και ηθική, ζήτησα συγγνώμη, επέδειξα τις γενικές φωτογραφίες που είχα βγάλει και διέγραψα ενώπιόν της, τις φωτογραφίες στις οποίες συμπεριλαμβανόταν η κόρη της. Και ενώ θεωρούσα το επεισόδιο λήξαν, άγνωστός μου επιβάτης με ακολούθησε στην έξοδο του μετρό, και με πρώτη ευκαιρία προσέγγισε διερχόμενους αστυνομικούς, δήλωσε πατέρας της ανήλικης και ζήτησε τη σύλληψή μου.
Από αυτή τη στιγμή άρχισε το μαρτύριό μου: ατιμωτική σύλληψή μου, εγκλεισμός στο κελί του αστυνομικού τμήματος, στέρηση κάθε δικαιώματός μου για επικοινωνία, καμία δυνατότητα επίσκεψης της γυναίκας μου, του δεκατετράχρονο γιού μου ή των φίλων μου, νυχτερινή παραμονή στο αστυνομικό τμήμα σε συνθήκες αυστηρής απομόνωσης τη στιγμή που όλοι ήξεραν ότι δεν είχα καμία δυνατότητα να διαφύγω, αφαίρεση προσωπικών αντικειμένων όπως του ρολογιού μου χειρός, απαγόρευση χρήσης των υποδημάτων μου, κατάσχεση της φωτογραφικής μηχανής. Και όλα αυτά χωρίς να μου έχει απαγγελθεί οποιαδήποτε κατηγορία και χωρίς οι οικείοι μου να έχουν οποιαδήποτε ενημέρωση. Σημειώνω ότι ούτε οι αρμόδιες ελληνικές αρχές στο Ηνωμένο Βασίλειο είχαν την παραμικρή ενημέρωση για το συμβάν και την κράτησή μου, την οποία πληροφορήθηκαν από τους οικείους μου.
Τελικά, μετά από παραμονή μου στο κρατητήριο ολόκληρη την Μεγάλη Πέμπτη, το πρωινό της Μ. Παρασκευής, αφού ολοκληρώθηκε η μακρά, εξακολουθητική και μειωτική ανάκριση, έγινε η προσαγωγή μου, με χειροπέδες στο δικαστήριο, όπου πληροφορήθηκα ότι κατηγορούμαι ότι, σύμφωνα με το άρθρο 5,1 και 6 ενός νόμου του 1986, με τις πράξεις μου (τράβηξα φωτογραφίες !!!), «πιθανόν να προκαλούσα αίσθημα φόβου ή άγχος στους γύρω». Φυσικά δήλωσα αθώος και αποφασίσθηκε η αναβολή της δίκης για τις 18 Μαΐου 2009, στην οποία υποχρεούμαι να παραστώ, διότι, όπως μου τονίστηκε, διαφορετικά θα κριθώ ένοχος και θα καταδικασθώ ερήμην μου.
Αποτέλεσμα : Καταστράφηκαν οι διακοπές οι δικές μου, της γυναίκας μου, του παιδιού μου και των φίλων μας. Ψυχική διαταραχή, όχι μόνο δική μου, αλλά της συζύγου και ιδίως του ανήλικου γιού μου. Οικονομική ζημία. Έξοδα. Υποχρέωσή μου να ξαναπάω στο Λονδίνο, να υποστώ νέα έξοδα εισιτηρίου, διαμονής, δικηγόρου. Υποχρέωση επίσης να πείσω να υποβληθούν σε αντίστοιχα έξοδα και να υποστούν αντίστοιχη ταλαιπωρία μάρτυρες υπεράσπισης, που μου υποδείχθηκε ότι θα είναι χρήσιμο να καταθέσουν, προκειμένου να μη καταδικασθώ. Πέραν τούτου η συνεχιζόμενη κατάσχεση της φωτογραφικής μου μηχανής μου στερεί το κύριο μέσο για να εξασκήσω την τέχνη μου. Τέλος, θα πρέπει να διακόψω τις λοιπές επαγγελματικές μου δραστηριότητες την περίοδο 15 έως 19 Μαίου.
Κυρίως όμως, από την όλη δυσάρεστη εξέλιξη διατηρώ ένα έντονο αίσθημα εξευτελισμού της προσωπικότητάς μου, ενώ, τόσο εγώ, όσο και η οικογένειά μας διακατεχόμεθα από έντονο αίσθημα ανασφάλειας και φόβου ότι δε θα ξεμπλέξω εύκολα με μια γραφειοκρατία που δίνει συνέχεια σε μια κυριολεκτικά αστήρικτη υπόθεση. Φοβούμαι ότι έχω εμπλακεί σε υπόθεση που αντιπαραβάλλει έναν απλό πολίτη, που κατηγορείται για την επίδειξη καλλιτεχνικής ευαισθησίας με ένα τεράστιο κρατικό μηχανισμό που, στα πρότυπα μυθιστορήματος του Κάφκα μεταχειρίζεται κάθε μέσο για να στοιχειοθετήσει μια αστεία κατηγορία Και όλα αυτά για μια απλή φωτογράφηση δημόσιου χώρου και όταν από τη πρώτη στιγμή δήλωσα στην Αστυνομία και σε αυτούς που με ανέκριναν, ότι δεν ήταν στις προθέσεις μου να κάνω κακό σε κανένα, δεν έβλαψα κανένα με τις πράξεις μου, οι φωτογραφίες που έβγαλα δεν έθιγαν με κανένα τρόπο κανένα και ότι δεν θα τις χρησιμοποιούσα για εμπορικό σκοπό.
Θεωρώ ότι εκτός από τις καταστραμμένες μου διακοπές, τα έξοδα τα οποία υπέστην και θα υποστώ, την ψυχική μου οδύνη και ταλαιπωρία και την ψυχική οδύνη και ταλαιπωρία των συγγενών μου και φίλων που με συνόδευαν, εκείνο που με έχει ενοχλήσει περισσότερο είναι η προσπάθεια της αστυνομίας να με εξευτελίσει. Ο εγκλεισμός μου στο απομονωμένο κελί του αστυνομικού τμήματος, η αφαίρεση του ρολογιού μου ώστε να μην έχω αίσθηση του χρόνου, οι χειροπέδες, το γεγονός ότι δεν επετράπη στη γυναίκα μου, στο παιδί μου και στους φίλους μου να με επισκεφθούν, η αφαίρεση τμήματος του ρουχισμού μου, ο εξαναγκασμός να εμφανιστώ στο δικαστήριο με άθλια εμφάνιση (ούτε ζώνη στο παντελόνι μου δεν επέτρεψαν να βάλω, γεγονός που με ανάγκαζε να το κρατάω για να μη πέσει κατά τη διάρκεια της δίκης!), η κατάσχεση της φωτογραφικής μου μηχανής και η γενικότερη αντιμετώπισή μου ως εγκληματία, δημιουργούν τη χειρότερη ανάμνηση για τη υπόλοιπη ζωή μου.
Αναρωτιέμαι, γιατί διαμαρτυρηθήκατε έντονα στις ελληνικές αρχές και στα μέσα ενημέρωσης, όταν Βρετανοί τουρίστες συνελήφθησαν πριν από χρόνια να φωτογραφίζουν αεροπλάνα ενώ δίπλα τους υπήρχε η διεθνής απαγορευτική πινακίδα; (Ας σημειωθεί, ότι τότε εγώ προσωπικά έπαιρνα τη θέση των Βρετανών πολιτών, διότι έκρινα ότι όντας σε ξένη χώρα δικαιολογούνται να μη γνωρίζουν τις ευαισθησίες μας για τους εθνικούς εναέριους χώρους! Επαναλαμβάνω όμως, φωτογράφιζαν δίπλα στην απαγορευτική πινακίδα και μετά δημοσιοποιούσαν τις φωτογραφίες τους!). Γιατί διαμαρτύρεσθε έντονα όταν συλλαμβάνονται συμπατριώτες σας που, υπό την επήρεια του αλκοόλ, βρίζουν, ασχημονούν και ξυλοκοπούν σε ελληνικά νησιά τους συμπατριώτες μου; Ποια είναι συμπεριφορά της ελληνικής αστυνομίας ; Μήπως τους μαντρώνει σε συνθήκες αυστηρής απομόνωσης και τους εξευτελίζει, όπως έγινε με εμένα προσωπικά στη χώρα σας, επειδή στο δημόσιο χώρο του μετρό τράβαγα φωτογραφίες (!!!);
Είναι αδιανόητο στη χώρα των μεγάλων φωτογράφων Bill Brandt, Marτin Parr, Killip κλπ που μέρος του έργου τους οφείλεται σε φωτογραφίες προσώπων στο δρόμο, να εξευτελίζομαι και να διώκομαι επειδή φωτογράφιζα (!!!) στο μετρό. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη National Portrait Gallery εκτίθενται αυτή τη στιγμή φωτογραφίες ενός άλλου φωτογράφου που απεικονίζουν πρόσωπα στο δρόμο !!!.
Και αυτά σε μία χώρα που θεωρείται αναπτυγμένη, πολιτισμένη, πολυπολιτισμική και αν μη τι άλλο την αγαπάω και την επιλέγω ως προορισμό των ταξιδιών μου.
Επιφυλασσόμενος κάθε περαιτέρω ενέργειάς μου για προάσπιση της υπόληψής μου και των συμφερόντων μου, σας γράφω αυτό το γράμμα, αναμένοντας την παρέμβασή σας προς τις αρχές σας, ώστε η πραγματικά εξωφρενική αυτή υπόθεση που θεωρώ ότι δεν περιποιεί τιμή στη Βρετανική Αστυνομία, να λήξει το ταχύτερο δυνατόν και κυρίως, για να μην επαναληφθούν παρόμοια θλιβερά περιστατικά, που τραυματίζουν την εικόνα της χώρας σας ως κράτους δικαίου, που υποτίθεται ότι σέβεται τόσο τα δικαιώματα των πολιτών όσο και την καλλιτεχνική έκφραση.
Από πλευράς μου προτίθεμαι να κοινοποιήσω την επιστολή μου αυτή σε ελληνικά ΜΜΕ, ενώ προτίθεμαι να ενημερώσω σχετικά τον Ευρωπαίο, Έλληνα και Βρετανό Συνήγορο του Πολίτη, καθώς και τις ελληνικές ευρωπαϊκές και διεθνείς ενώσεις καλλιτεχνών φωτογράφων.
the http://pisakaipoupoula.blogspot.com blog is a soul mate with this blog! this is the art's part and the other the more political face of ours. enjoy!
Introducing Snap Shots from Snap.com
I just installed a nice little tool on this site called Snap Shots that enhances links with visual previews of the destination site, interactive excerpts of Wikipedia articles, MySpace profiles, IMDb profiles and Amazon products, display inline videos, RSS, MP3s, photos, stock charts and more.
Sometimes Snap Shots bring you the information you need, without your having to leave the site, while other times it lets you "look ahead," before deciding if you want to follow a link or not.
Should you decide this is not for you, just click the Options icon in the upper right corner of the Snap Shot and opt-out.
Posts
